22 Nisan 2015 Çarşamba

Devgenç yumruğuyla beyinlerimiz patlayor

ben bir devgenç yumruğuyum
gülhane parkında
ben bir devgenç yumruğuyum
gülhane parkında
ne sen bunun farkındasın
ne doğu perinçek farkında

17 Nisan 2015 Cuma

Biz yurdun öz sahibi, efendisi, cahil bırakılan köylüyüz.

Bir gün bir hocayla eğitimle ilgili konuşuyorduk. Hoca "40 yıllık sosyal demokratım ama bugüne kadar yaptığım en büyük hata oğullarımı cemaat dersanesine göndermemekti." dedi. Bu yazıyı cemaat dersanesinden geldikten sonra yazıyorum.

Dün bir belgesel izledim. Bir saatimi alsa da hakkını veren bir belgeseldi. Köy Enstitüleri 'nin tarihini anlatıyordu. En dikkatimi çeken şey ise bir milli şef anısıydı.
Savaş döneminde milli şef enstitüyü ziyaret ederken ona özel yemek çıkarmışlar. Bunu duyan öğrenciler de coşmuş tabii. Cumartesi günkü açık tartışma da (evet, yiyecek ekmekleri yok ama neden olmadıklarını tartışabilcekleri, şikayetlerini dile getirebilcekleri bir ortamları var) bu durumu şikayet etmişler. Müdür açıklama yapmış, "O adam şeker hastası, sizin de hasta olan, revirde yatan arkadaşlarınıza her gün pirzola, özel yemek çıkarmıyor muyum?" diye. Dikkat çekmek istediğim nokta bu pis CHP zihniyetidir işte. Bir çocuk geliyor, cumhurbaşkanına neden özel yemek çıktı diyerek şikayet ediyor. Olacak şey mi yahu? Pis komüzüzüm yuvaları işte.

Her ne kadar hayatımı şehir caddelerinde geçiren biri olsam da 17 Nisan hakkında bir şeyler söylemek istedim işte. Söylemek istediklerim bir siteme kaçacak hatta. Belki hiçbir zaman 1950 köylüsünün mantalitesini anlayamam ama her zaman Köy Enstitüleri 'ni açan beyinlerin destekçisiyimdir. Kafa yapım sosyal demokrat.

37 'den 54 'e gelen süreçte neler yaşadığımızı belirtmek isterim önce.
1- Kuruluş
2- "Bunlar gomunist işi" tarzı uygulamaların hor görülmemesi
3- CHP 'nin sağ kanadının partinin içine etmesi
4- Amerika 'nın "bunlar gomunist işi" diyerek CHP 'ye baskı uygulaması ve CHP 'nin geri adımları
5- DP 'nin kazanması
6- Eğitim yuvalarının içine edilmesi
7- Kapanış

Burada sitemim kime derseniz, şefin korkularından ötürü attığı geri adımlar
Burada sitemem sağ kanattaki hainler ve muhafazakarlık diyerek ülkenin çağdaşlaşmasını önleyenlere
Burada sitemim bugünkü cahil köylü-şişman toprak ağası sisteminin devam etmesini sağlayan DP ve ardılı olarak AKP 'ye oy veren, cahil olmayan ama cahil bırakılan köylüye.
İnsan diyecek söz bulamıyor bazen. Bugün hala içimde bir burukluk. O dönemin şartlarında yapılmış en büyük adım, demokrasinin, kültürün, geleceğin taşlarla dizildiği bir şaheseri kapatanlar utanmalı. Bazen insan keşke ben de orada olsaydım da tepkimi gösterseydim diyor insan. Şimdi sokağa çıksan gazdan başka bir şey cevaplamıyor seni. Üzücü.

Belgeselden sonra youtube 'un yeni uygulamalarından olan otomatik geçişle zorla Yaşar Nuri videosu izlemiş bulundum. O da Ameriga yaptı, ajanlar vardı diyor.

12 Nisan 2015 Pazar

My baby shot me down

  Geçen hafta  hallettiğim ancak boş zaman bulduğum halde aklıma gelmediği  veyahut hasta olduğum için yazamadığım bir yazıdır bu. Geç kalınmışlığın ta kendisi. Oturup dinleyin.

Nereden aklıma geldi diye sorarsak, Nancy Sinatra - Summner Wine dinlerken aklıma geldi. Kadın dedi; strawberries, cherries and an angels kissing springs, ben orda durdum. Dedim ki benim geçen hafta yazmam gereken blog vardı. Nerede o?

Özür dileyerek yazıyorum ki bu da diğerleri gibi hiçbir şey hakkında. Ama bunun da farklı bir hikayesi var diğerleri gibi.

Geçen gün Seinfeld 5. sezondan 1-2 bölüme göz atarken "hiçbir şey hakkında dizi" metoduna denk geldim. Dedim ki, ben hayatımda ne oluyor? Hiçbir şey. O zaman ben ne hakkında yazmalıyım? Hiçbir şey. Buraya hayatımdan dedikodu ve diyaloglar atmak isterdim ama, ne burası bir sitcom pazarı, ne benim diyalog geliştirebilceğim bir dostum var. Yalnız olmak biraz koyuyor.

Bu kadar.

8 Nisan 2015 Çarşamba

Bir fantezi olarak Alman Yahudileri 'ne "Survivor" izletmek -1

  Geçtiğimiz günlerde bornozum yıkandığı için havlu kullanmak zorunda kaldım. Ben 18 yaşında genç bir erkeğim, hayatım boyunca deniz dışında havluyu herhangi bir amaç için kullanmamış insanken, insanlar neden havluyu tercih eder merak ediyorum. Çok kullanışsız. Neden mi?

1- İki parça (baş, bel) havludan oluşması.
2- Elinde sigarayla veya puroyla oturup röpteşambır giyermiş gibi davranmak.

Şimdi bu zevklerden mahrum kalan adama -pardon adam dedim- adam denir mi? Artı bütün malı ortaya serip rahat rahat takılmak varken sıkış tepiş yaşamayı tercih eden insanlar, hangi kafada?

4 Nisan 2015 Cumartesi

Örnek bir Amerikan ailesi: Bloodline ve Rayburn 'ler

Demin itibariyle dizinin yayınlanan ilk sezonunu bitirmiş oldum. O kadar heyecan yaşamasam da, dram da olsa, bir saatlik de olsa kendini izlettirdi. Aslında Amerikan dram dizilerini sevmem ama Kyle Chandler (Friday Night Lights 'ı da izledim) oynadığı için takıldım. 

Aslında güzel bir dizi ama "John" olayı yakışmamış. Ben John ve Danny dışında herkesin oyunculuğunu beğendim. Ama Chandler özellikle yapmacık kalmış. Özellikle eski dizisinden kalma "god damn it" cümlesi hiç yakışmamış her zamanki gibi.

Ayrıca dizide gereğinden fazla fuck, fucked, fucked up ve FAAAAAAAK geçiyordu, bu ayrıca eleştirilebilcek bir konu. Netflix 'e teşekkürler. Her fuck deyişinde Curb Your Ent. 'de Julia Louis 'in "artık fuck demek istiyorum sadece fuck" dediğini hatırladım. Allah rahmet eylesin her diziye.

Buradan sonrası spoiler içerir.

Danny 'nin hikayesi gerçekten iyi aksettirilmiş, yanan restaurantla beraber bir de finalde çocuğunun çıkmasıyla senaryo bayağı şekillenecektir. Pasif agresif tavrı ise çok dikkat çekici çünkü çocukluğunda yaşadığı sorunların onu böyle biri yaptığı belli edilmiş. Karakterde kendini vasıfsız gören bir adam gördük sadece. Bir tip değildi ancak idare ettim ben. Oyunculuk pek yoktu hatta bazı yerlerde amatörlüğün ötesine bile kaçtı ancak bir süreden sonra dizinin akışına bırakıyorsun.

Linda Cardellini oyunculuğu Freaks and Geeks 'ten beri aynı. Değişmedi, değişmez. Herhalde iyi oynuyor ben çözemedim ama el kol hareketleri fazla rahatsız edici, sanırım yönetmen o hareketleri rahat buluyor ve normal insanların da yaptığını düşünüyor ama yok. Çok ayıp bence.

Wayne rolündeki adını hatırlamayıp üşendiğim, 24 'ten herkesin Aaron Pierce olarak tanıdığı gizli servis ajanı var. 5 yıl önce adam böyle tıfıl bir şeydi şimdi uçmuş durumda ve ben seviyorum bu adamı. Dizide kaç sene "patriot" rolüne büründü ve şuan halini görüyoruz.

Aile babası rolünde olan adamın ise pasif-agresif ve acılı ruhu ;oyunculuğuna ve diyaloglarına yansımamış. Sadece hiçbir şeyi takmayıp ölmeyi bekleyen bir adam gördüm. Aile annesi ise tam tersine acılarını çok çabuk dışa vuran saf bir kadın. Bu ikiliyi koyarken bu düşünülmemiş sanırsam. Bir "büyük aile" çifti yaratırken düşünmek gerek biraz.

Söylenecek bazı şeyler var:
1- Bize bakarsak, Türkiye bu diziyi çok iyi kullanmalı. Türkiye 'ye yedirebilceğin harika bir dram var, Shameless 'ı uyarlayacağına (ki foss) buna bak biraz. Bizim hayatımız yasak aşklarla değil aile sorunlarıyla dolu, neymiş Aşk-ı Memnu?
2- Onlara bakarsak, cast acilen büyütülmeli. Çok dar bir kadro ve uzun süreksiz diyaloglar var. Diziyi bir saat sürmesi için uzatıyor uzatıyor, kahırdan öldürüyor.
3- Şu Kyle Chandler artık "god damn it" demesin.

Dipnot: https://www.youtube.com/watch?v=4GHtbDKPCe0 Şu linki koymadan gidemem. Çok güzel bir dram müziği. Nedense dram dizilerinin soundtrackleri bu aralar çok hoşuma gidiyor. Neden bilmiyorum aslında sevmem ama bende bile bazen duygular uyanabiliyor. Dizileri izlerken hırr diyerek ses çıkarıyorum
https://www.youtube.com/watch?v=9buIAYnpUNM Şu da bonus olarak dursun.

Yeni sezon 2016 'da gelecekmiş. Bence tutar, zaten onay almış ama. Kült bir dizi olur büyük ihtimal. Neden mi? Ben Kyle Chandler sayesinde amerikan futbolunu sevdim, gerisi teferruat değil de ne?